We Stand With Iran

De werkelijke oorzaken van de Derde Wereldoorlog

Bron: Thierry Meyssan 
Voltaire Netwerk Paris 6 oktober 2026 ~~~

Al enkele jaren nemen onze politieke leiders, die weigeren hun machtsverlies te aanvaarden, op het internationale toneel hun toevlucht tot herhaaldelijke leugens en verzinsels. Beetje bij beetje verliezen ze aan invloed, maar door hun spel te blijven spelen, creëren ze de omstandigheden waaronder een Derde Wereldoorlog kan uitbreken. Deze oorlog zal niet per ongeluk of toevallig ontstaan, maar zal het gevolg zijn van hun koppigheid.

Ook in de talen: Deutsch ελληνικά 
Español français italiano Português Türkçe
„Oorlog is een gevolg van de verdorvenheid van de mens; het is een stuiptrekking, een heftige ziekte van het staatsbestel“ (uit L’Encyclopédie van Denis Diderot)

We weten allemaal dat oorlogen weliswaar uitbreken wanneer zich bepaalde gebeurtenissen voordoen, maar dat ze diepere, heel andere oorzaken hebben. Meestal gaat het om conflicten over grondgebied of invloed. De Derde Wereldoorlog zou kunnen worden ontketend door een schermutseling in Oekraïne of het Midden-Oosten, maar de werkelijke oorzaak ervan zal een botsing zijn tussen twee visies op de wereldorde: enerzijds wil de overgrote meerderheid van de staten, verenigd rond Rusland en China, dat het internationaal recht wordt nageleefd, terwijl anderzijds het „politieke Westen“, dat erop gebrand is niets te verliezen van wat het heeft veroverd door de volkeren van het Zuiden te onderdrukken, de voorkeur geeft aan de „regels“ die het zelf heeft bedacht in de G7.

Het is nu acht jaar geleden dat Sergej Lavrov, de Russische minister van Buitenlandse Zaken, deze keuze onder de aandacht bracht. Acht jaar waarin het „politieke Westen” gewoon doorgaat alsof er niets aan de hand is.

Op 28 september 2018 stelde hij tijdens de 73e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties [1] het volgende vast: „We zijn allemaal getuige van een botsing tussen twee tegengestelde tendensen. Enerzijds zien we de versterking van de polycentrische principes van de wereldorde, de voortdurende ontwikkeling van nieuwe centra van economische groei, het streven van volkeren om hun soevereiniteit te behouden en ontwikkelingsmodellen te kiezen die aansluiten bij hun nationale, culturele en religieuze identiteit. Anderzijds zien we de wens van verschillende westerse staten om hun zelfbenoemde status als ‘wereldleiders’ te behouden en het objectieve, onomkeerbare proces van de totstandkoming van multipolariteit te vertragen. »

Hij vervolgde: „We zien een opmars van oorlogszuchtig revisionisme tegen het moderne internationaal recht. Er zijn aanvallen uitgevoerd op de fundamentele beginselen met betrekking tot de situatie in het Midden-Oosten, het gezamenlijke alomvattende actieplan inzake het Iraanse nucleaire programma, de verplichtingen in het kader van de Wereldhandelsorganisatie, het multilaterale klimaatakkoord en nog veel meer. »

En verder: „Het is veelzeggend dat de agressieve aanvallen op de nieuwsmedia gepaard gaan met pogingen om de secretariaatsstructuren [van de VN] te ‚privatiseren‘ en hen dezelfde bevoegdheden toe te kennen als aan intergouvernementele organen, in de hoop ze later te kunnen manipuleren. “

Het is moeilijk voor te stellen dat sommigen zo krampachtig vasthouden aan hun onterechte privileges dat ze een apocalyps zouden veroorzaken. En toch…

In 2018, na de eenzijdige terugtrekking van de Verenigde Staten uit het Iraanse nucleaire akkoord (JCPoA), wilden drie voormalige Europese rijken, Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk (E3), aanvankelijk de Amerikaanse terugtrekking compenseren, maar toen ze niet in staat bleken de regels van hun leenheer te overtreden, verklaarden ze dat de eerdere sancties tegen Iran nog steeds van kracht waren.

Ze hadden echter gestemd voor resolutie 2231 van de Veiligheidsraad [2], die dat stopte

Daarmee begon een lange periode waarin Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk (E3), blijk gevend van voortdurende kwade trouw, herhaaldelijk hebben geprobeerd de sancties tegen Iran van vóór het JCPoA opnieuw op te leggen. Deze drie staten beweerden dat ze terug konden komen op hun besluit omdat Iran zijn verplichtingen niet meer nakwam, terwijl ze voorbijgaan aan het feit dat juist de Verenigde Staten als eersten hun eigen verplichtingen niet waren nagekomen.

De briefwisseling tussen de verschillende onderhandelaars van het JCPoA heeft aangehouden. De E3 hebben echter nooit willen erkennen – zoals de twee andere partijen, China en Rusland, eisten – dat het verdrag geen terugkeer toestaat zonder dat eerst wordt onderzocht of de Verenigde Staten hun verplichtingen niet zijn nagekomen.

Dat is nu juist de kern van het probleem: het „politieke Westen“ weigert zijn fouten te erkennen en probeert situaties in stand te houden waarin het een voordeel had.

Op 19 september 2025, zich ervan bewust dat ze de beruchte „sancties” niet in hun eentje konden opleggen, hebben de E3-landen de Veiligheidsraad verzocht deze opnieuw in te stellen. China en Rusland hebben hiertegen hun veto uitgesproken en voorgesteld de JCPoA-onderhandelingen te hervatten. Maar de voormalige Europese imperiums gaven er de voorkeur aan internationale ambtenaren om te kopen. Deze publiceerden twee valse verslagen van de vergadering van de Raad, om de indruk te wekken dat de afwijzing van het Chinees-Russische voorstel volstond om de sancties opnieuw in te voeren [3]. Erger nog: tegen het advies van de Raad in publiceerde de secretaris-generaal instructies om de sancties opnieuw in te voeren [4]. De opmerking van Sergej Lavrov uit 2018 over de „privatisering“ van de Verenigde Naties bleek bevestigd.

Maar daar is het niet bij gebleven.

Het Verenigd Koninkrijk heeft in januari de „sancties“ tegen Iran hervat, gevolgd door de Verenigde Staten eind maart 2026. Deze beslissingen werden door de pers verkeerd geïnterpreteerd; alsof het een episode was in de huidige Golfoorlog, terwijl het in feite de voortzetting was van wat de Verenigde Staten niet hadden durven doen toen zij zich eenzijdig terugtrokken uit het JCPoA, en daarna ook de E3.

Laten we niet vergeten dat de term ‘sanctie’ in het internationaal recht uitsluitend kan verwijzen naar een besluit dat door de Veiligheidsraad is genomen na een inhoudelijk debat. Waar we nu getuige van zijn, zijn ‘eenzijdige dwangmaatregelen’, die zonder inhoudelijk debat zijn aangenomen en in strijd zijn met het Handvest van de Verenigde Naties.

De Duitse president, Frank-Walter Steinmeier, noemde de Israëlisch-Amerikaanse oorlog tegen Iran op 22 mei 2026 „vermijdbaar”. Hij betreurde de eenzijdige terugtrekking van de Verenigde Staten uit het JCPoA en zei: „Het zou beter zijn geweest om deze overeenkomst te handhaven. Dan zouden de gevolgen die we vandaag zien, niet zijn opgetreden.” Tot slot: „Deze oorlog is zinloos.”

Hiermee geeft Frank-Walter Steinmeier blijk van zijn besef van de Frans-Brits-Duitse verantwoordelijkheid in de huidige Golfoorlog. Hoewel hij tegelijkertijd dezelfde superioriteit toont als zijn medeplichtigen door te spreken van een „vermijdbare“ of „zinloze“ oorlog, twee termen die in het internationaal recht niet thuishoren.

Drie weken geleden, op 17 september 2026, hebben de E3 een vergadering van de Veiligheidsraad bijeengeroepen over „non-proliferatie“. Ze hebben opnieuw geprobeerd de sancties tegen Iran te herstellen en stuitten opnieuw op het veto van China en Rusland [5]. De westerse pers heeft hier geen aandacht aan besteed; zij had de slechte trouw van haar regeringen moeten erkennen.

Gebruikmaken van valse documenten, schaamteloos liegen en het verdoezelen van eigen fouten: zo maak je oorlog mogelijk.

Toen ze zagen dat ze bij de Verenigde Naties geen vooruitgang meer konden boeken, hebben de Verenigde Staten en de E3 de VN omzeild. Ze hebben het Proliferation Security Initiative (PSI) in werking gesteld, een netwerk van staten dat in 2003 door president George W. Bush werd opgericht op advies van John Bolton [6]. Een veertigtal staten — waaronder de E3 — zijn gevonden om op 2 oktober 2026 een absurde verklaring [7] te ondertekenen: daarin wordt opnieuw gesteld dat Teheran zijn verplichtingen uit het JCPoA niet nakomt, zonder te vermelden dat het daarvan is vrijgesteld sinds de eenzijdige terugtrekking van de Verenigde Staten. Vervolgens stelt de verklaring dat deze schending de operatie „Economic Outcast“ („Economische paria“) rechtvaardigt, die Washington onlangs tegen Teheran heeft gelanceerd.

Met deze operatie probeert het secretariaat van het ministerie van Financiën het Iraanse volk uit te hongeren. China en Rusland hebben al aangegeven dat zij zich hiertegen zullen verzetten. De ondertekenaars kondigen daarentegen aan dat zij de operatie zullen uitvoeren.

Ook al heeft slechts iets meer dan een derde van de staten die zij hadden benaderd deze tekst ondertekend, is dat al ruimschoots genoeg om een oorlog te ontketenen.

Voor het eerst zeggen de auteurs in een dergelijke tekst, zonder een spoor van ironie, dat ze „zich houden aan het gehele internationaal recht en de relevante kaders, met inbegrip van de resoluties van de Veiligheidsraad“. Ja, het staat er echt. Maar juist op grond van resolutie 2231 en de vergadering van de Raad van 17 september jongstleden zullen de ondertekenaars precies het tegenovergestelde doen van wat gezamenlijk is besloten.

Omdat onze leiders zich ervan bewust zijn dat ze met vuur spelen, ontbreekt deze tekst op hun officiële websites. Je moet naar die van de Proliferation Security Initiative (PSI) gaan om hem te vinden.

Het is duidelijk dat door middel van vervalsingen en het gebruik van vervalste documenten, door middel van leugens en bedreigingen, we onbedoeld de Derde Wereldoorlog zullen ontketenen, die ons zal vernietigen.

Topfoto: „Oorlog is een gevolg van de verdorvenheid van de mens; het is een stuiptrekking, een heftige ziekte van het staatsbestel“ (uit L’Encyclopédie van Denis Diderot)

Voetnoten

[1] « Remarks by Sergey Lavrov to the 73rd Session of the United Nations General Assembly », Sergueï Lavrov, Voltaire Network, Septembre 28, 2018.

[2] «Résolution 2231», adopted July 20, 2015.

[3] “Security Council Fails to Adopt Resolution that Would Continue Iran Sanctions Relief” and “Security Council Fails to Adopt Resolution Extending Joint Comprehensive Plan of Action on Iran’s Nuclear Programme”.

[4] “General Secretariat reinstates sanctions against Iran”, UN (General Secretariat), Voltaire Network, 27 September 2025.

[5] «Record of the meeting of 17 September 2026», United Nations Security Council.

[6] “John Bolton and Disarmament through War”, Voltaire Network, 30 November 2004.

[7] “Joint Statement on the Anniversary of the Snapback of UN Restrictions on and related to Iran”, Voltaire Network, 2 October 2026.

gerelateerd (berichten in dit archief):

Geplaatst

in

, ,

door

ian

Tags: