De lastige financiële fase van de Straat van Hormuz: de Verenigde Staten weigeren oorlogsherstelbetalingen aan Iran

Bron: Alfredo Jalife-Rahme 
Voltaire Netwerk  Mexico-Stad 1 juni 2026 ~~~

De vredesonderhandelingen tussen de Verenigde Staten en Iran lopen niet vast op de nucleaire kwestie, noch op de vrije doorvaart in de Straat van Hormuz, maar op de oorlogsherstelbetalingen. Het gaat niet zozeer om het bedrag, maar veeleer om de erkenning van de Iraanse overwinning die daarmee gepaard gaat. De oplossing zou wellicht kunnen zijn om deze via de Arabische Golfstaten te laten betalen, in plaats van rechtstreeks door de Verenigde Staten. Dat is althans het Chinees-Pakistaanse voorstel.

Ook in de talen:Español français

De confrontaties tussen de Verenigde Staten en Israël enerzijds en Iran anderzijds, rond de Straat van Hormuz, worden steeds heviger, waarbij het Pentagon dit als “defensief” bestempelt, terwijl de afstand tussen Washington DC en het eiland Qashem en de Iraanse havenstad Bandar Abbas maar liefst 11.263 kilometer bedraagt.

De twee Iraanse onderhandelaars, de herkozen parlementsvoorzitter Mohammad Ghalibaf en minister van Buitenlandse Zaken Abbas Araghchi, zijn naar Qatar gereisd om hun financiële standpunt te versterken en zo de door de Verenigde Staten in beslag genomen Iraanse geldmiddelen terug te krijgen, evenals de Iraanse olie-inkomsten die in Doha zijn gestort [1].

De Verenigde Staten benadrukken opmerkelijk genoeg dat hun eenzijdige „defensieve“ bombardementen — waarbij vier Iraanse militairen aan het roer van speedboten omkwamen — „geen invloed hebben op het verloop van de onderhandelingen [2].“

Trump heeft een soort geënsceneerde spoedvergadering met zijn kabinet belegd in Camp David: een presidentieel buitenverblijf in Maryland, waar doorgaans ingrijpende maatregelen worden genomen, midden in de escalatie met Iran.

Iran eist de vrijgave van 24 miljard dollar aan bevroren middelen om vooruitgang te boeken in de richting van een mogelijk akkoord met de Verenigde Staten.

Een van de bepalingen van het “memorandum van overeenstemming” stelt dat “de helft van de in beslag genomen middelen, ongeveer 12 miljard dollar [3], beschikbaar zou moeten zijn zodra de overeenkomst wordt afgekondigd, terwijl de rest binnen de daaropvolgende 60 dagen zou worden overgemaakt.”

Terwijl het duo Verenigde Staten/Israël een onverzettelijke militaire houding aanneemt, oefent Iran van zijn kant alle financiële druk uit die de blokkade van de Straat van Hormuz hem in staat stelt..

De Israëlisch-Amerikaanse oorlog is in de Straat van Hormuz overgegaan van de “militaire fase” naar de cumulatieve “geo-economische fase” — waar koolwaterstoffen, meststoffen, helium, zwavelzuur enz. zijn lamgelegd — en is nu in de zeer delicate “financiële fase” terechtgekomen, nu Iran de financiële achilleshiel van Trump heeft ontdekt.

De oorlog, met zijn schommelingen als gevolg van niet-nageleefde staakt-het-vuren, bevindt zich nu in de „financiële fase”, om nog maar te zwijgen van de schade die Iran kan toebrengen aan de onderzeese glasvezelkabels op de bodem van de Straat van Hormuz, waardoor de financiële verbindingen, voornamelijk met Azië, vanaf de westkust van de Perzische Golf worden onderbroken (met name wat betreft de zes Arabische oliemonarchieën).

De ‘geo-economische fase’ is beoordeeld door het persbureau Tass, dat waarschuwde voor een ‘wereldwijde crisis vergelijkbaar met die van 2008’ als de Straat van Hormuz gesloten zou blijven [4].

We mogen niet uit het oog verliezen dat Trump oorlog als een “grote zaak” beschouwt sinds hij de controversiële Khazaarse zakenman Steve Feinberg heeft aangesteld als invloedrijke adjunct-secretaris van Oorlog: hij is het hoofd van het verderfelijke roofdierfonds Cerberus Capital Management, dat een sterke geur van zwavel verspreidt [5].

In het hart van de delicate “financiële fase” kan de komst van Kevin Warsh niet worden genegeerd: hij is de kersverse gouverneur van de Federal Reserve en schoonzoon van Ronald Lauder, 82 jaar, voorzitter van het Joods Wereldcongres [6]: hij is de erfgenaam van het multimiljonair cosmeticabedrijf Estée Lauder [7] en de voormalige assistent van de minister van Defensie voor Europese en NAVO-zaken van 1983 tot 1986 onder Ronald Reagan!

In typisch farizeïsche stijl heeft Lauder van de CMJ dan ook zijn medeleven betuigd aan Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten [8] vanwege de vermeende Iraanse aanval!

De activa die rechtstreeks door de Verenigde Staten zijn bevroren, zouden 2 miljard dollar bedragen [9], terwijl het wereldwijde totaal van de in beslag genomen deposito’s in het kader van de Amerikaanse sancties het astronomische bedrag van 120 miljard dollar zou bereiken, vastgezet bij banken in Qatar (6 miljard!), Zuid-Korea, Japan, India, China, enz.

Gezien de weigering van Trump om oorlogsherstelbetalingen aan Iran te doen – die 270 miljard dollar zouden bedragen [1 0] – lijkt het niet onmogelijk dat de Verenigde Staten vijf van de zes oliemonarchieën aansprakelijk stellen, met uitzondering van Oman, dat 6.000 miljard aan staatsfondsen beheert [11].

Topfoto: Brand in Teheran